De contractbesprekingen destijds met Ter Leede werden gevoerd volgens een bepaald stramien: nadat mensen van de TC overtuigd waren van de juiste keuze, volgde nog een kennismakingsgesprek met de beide voorzitters van respectievelijk de club en de stichting. Was ook dat oké dan was de zaak beklonken. Ik had die kennismaking met de heren Jan Schoen en Joop Quist in de lobby van het Okura hotel in Amsterdam. Een gesprek over veel onderwerpen en slechts zijdelings over voetbal. Na een eerste rondje koffie gingen we op voorstel van Jan maar over op wat 'gezelligers'. Een paar uur later reed ik naar huis met het lekkere gevoel dat ik een juiste keus had gemaakt; zoveel was mij al wel duidelijk geworden na dat avondje met die twee mannen.

	Jan Schoen

In de twee jaar die volgden heb ik regelmatig op deze plaats geschreven over van alles en nog wat, zo ook over Ter Leede en van alles wat daar zo links en rechts passeerde. Zo wist ik al snel na mijn binnenkomst dat Jan Schoen toch wel heel ernstig ziek was. Aanvankelijk merkte ik daar weinig van; trainingsavonden werden door hem regelmatig bezocht en vaak waren wij dan het laatste tafeltje waar de glazen nog eens gevuld werden. Ook dan vaak weer over belangrijkere zaken dan voetbal. 's Zaterdags was hij in zijn element, vooral wanneer Ter Leede thuis speelde en hij de rol van gastheer met verve vervulde. Collega-bestuurders van tegenstanders in de afgelopen jaren kunnen daar van meepraten; Jan Schoen kon 'groot' verliezen en 'klein' winnen. Altijd welbespraakt wist hij de volle bestuurskamer te boeien met zijn visie op de gespeelde wedstrijd waarbij hij de tegenstander met alle egards behandelde. Eerst dacht ik dat dat misschien een incident betrof, maar het bleek een vast ritueel te zijn. We hebben er later meerdere keren een een-tweetje van gemaakt. Die ontspannen en super sportieve afsluiting van een wedstrijddag completeerde mijn gevoel bij de club Ter Leede en vooral, bij de mensen van die club. Warmte en gezelligheid, sportieve geldingsdrang en relativeren, inzet en betrokkenheid en niet te vergeten humor. Ik vond het er allemaal en Jan Schoen was daar de verpersoonlijking van.

Ik spreek in de verleden tijd zoals u merkt. Niet dat het bij Ter Leede ineens anders is, of eigenlijk, toch wel! Jan Schoen is niet meer...

Een slopende ziekte kreeg hem uiteindelijk plat. Na jaren knokken met vaak teleurstellende uitslagen van onderzoeken, hopen tegen beter weten in en niet toe willen geven, was het klaar voor Jan. Veel te vroeg natuurlijk, dat is duidelijk. Hij heeft uit de tijd hem gegeven echter wel heel veel gehaald.

De afscheidsdienst afgelopen donderdag werd een dienst waar nogmaals duidelijk gemaakt werd dat niet zomaar iemand gestorven was. Jan, als Ter Leede-man pur sang, werd door een drietal vertegenwoordigers van de club prachtig toegesproken, recht uit het hart. Ronald, Jaap en Peter: fantastisch gedaan. Het applaus dat volgde was indrukwekkend. Jan, heerlijk mens, ik denk met ontzettend veel plezier aan jou terug. Blij je gekend te hebben; ik zal je missen, net zoals zo velen met mij.

Er uit halen wat er in zit is denk ik ook wel iets wat bij mijn levensopvatting past. Privé pas ik dat zeker toe en in het voetbalgebeuren is dat al niet anders. Iets wat overigens minder eenvoudig te realiseren valt omdat je nu eenmaal met veel verschillende mensen/karakters/belangen te maken hebt. Gezien de ontwikkelingen bij GVVV mag je voorlopig de conclusie trekken dat we er wel heel veel uithalen; ik denk dat er weinig seizoenen in mijn trainersloopbaan zijn dat ik zo complimenteus richting de spelersgroep als geheel ben als dit jaar. Nu hou ik niet zo van overdrijven, dus onmiddellijk maar even op de rem trappen; er kan nog best het een en ander verbeterd worden. Gelukkig is mijn groep gezegend met een gezonde geldingsdrang dus ook zij wil er graag uit halen wat er in zit. Waar het eindigt? Joost mag het weten. Voorlopig genieten we volop en gaan we lekker met Pasen twee keer voetballen. Ik denk dat de KNVB ook wel benieuwd is wat wij en SVZW uit dat weekend halen, als zijnde de enige twee clubs die een paasdubbel hebben. Heeft iedereen tenminste hetzelfde aantal gespeelde wedstrijden en kan de competitieleider weer lekker slapen. Dat er misschien wel sprake is van oneerlijk competitieverloop is waarschijnlijk (nog) niet bij hem opgekomen. Lijkt mij, dat gezien een belangrijke taakstelling van de KNVB als organisator, een eerlijk competitieverloop te garanderen in deze met voeten getreden wordt. Niet fijn voor ons; wellicht fataal voor SVZW. Hoezo belangen behartigen? Ook voor de KNVB geldt in deze: haal er uit wat er in zit - een zo eerlijk mogelijk verloop van de competitie - en ga niet nogmaals zo opzichtig in de fout!