VOETBAL OP ZATERDAG

VOETBAL OP ZATERDAG

Ads 1

Content

Erik Assink maakte furore als trainer van IJsselmeervogels, waarmee hij drie zaterdagtitels, een algeheel amateurkampioenschap en de landelijke beker veroverde. Voor deze periode trainde Assink zes seizoenen lang de Drachtster Boys. Na IJsselmeervogels verkaste Assink voor drie jaar naar Sparta Nijkerk en was hij  werkzaam bij Bennekom en Spakenburg. Op dit moment is Assink trainer van GVVV.

Hè hè

 

Erik Assink
Trainer-coach van Huizen

 

Een lange column-loze periode; genoeg stof tot je beschikking iets aan het papier toe te vertrouwen denk je dan. Klopt ook wel maar op de kans af dat het een beetje een ratjetoe gaat worden.

 

Kampioen Tweede divisie was met kerst al bekend, Derde divisie was wat spannender maar Vogels met topschutter Powel in de gelederen bleek net iets sterker dan die mooie bollenclub FC Lisse. Gelukkig Lisse echter ook gepromoveerd, net als Rijnsburg waardoor de bollenstreek weer wat extra body heeft gekregen.

 

ACV omhoog, DOVO er achteraan zoals voorspeld; daarmee twee gerenommeerde grootmachten uit een wat verder verleden terug op gewenst niveau. Ook Quick Boys maakt eindelijk de al zolang begeerde stap omhoog, al zal dat voor de 'Kattukers' nog niet ver genoeg zijn. Die willen dat laatste stapje ook nog wel zetten. Helaas geen Ter Leede of Noordwijk op Divisie niveau, dat moet dan dit seizoen maar gebeuren hoor ik ze denken. Wishfull thinking en dat zal bij vele clubs niet anders zijn.

 

Naast het spel binnen de lijnen speelde er ook een spel buiten de lijnen, wat heet, meerdere spellen zelfs.
Volop en dominant in beeld was natuurlijk de competitie opzet waar onze voetbalbond de integratie van de jong Bvo's door de strot heen gedrukt heeft van de amateurclubs. Aangezien dit onderwerp al uit en te na besproken en gestaafd met cijfers is, zal ik hier verder niet nogmaals op ingaan. Mijn standpunt in dezen is denk ik al meerdere keren ingenomen: geen voorstander dus, argumenten volop aanwezig.

 

Daarnaast is aan het brein van een verantwoordelijk persoon bij de KNVB ontsproten dat voor de ontwikkeling van een jeugdspeler het veel beter is om twee tegen twee te gaan spelen, in plaats van zeven tegen zeven. Buiten alle organisatorische complicaties vind ik het een onzinnig verhaal. Natuurlijk meer balcontacten maar ook minder 'ingewikkeld'. Wat verbeter je dan? De beteren worden nog meer op de proef gesteld wanneer het drukker is en ze daar hun weg moeten vinden. Wat mij betreft zo laten dus en de oorzaak van de teloorgang van het Nederlandse voetbal niet zoeken in een oplossing ver van het bed. Er komt heus weer een lichting met exceptionele kwaliteiten die ons weer omhoog gaat stuwen richting Europese top; het is het nu allemaal net niet.

 

Er zit ook nog wat tussen binnen de lijnen en buiten de lijnen echter en dat is iets wat ik toch expliciet wil benoemen binnen deze column: het overlijden van Harry Hamstra.

Ik geloof dat mijn eerste kennismaking met Harry dateert van zijn trainerschap bij Veensche Boys terwijl ik trainer van Sparta Nijkerk was. Dat is al een aardig tijdje geleden realiseer ik me. Een prettig contact met een voetbaldier annex gezelligheidsmens, op dat moment niet meer dan dat.

Een paar jaar later werd Harry benoemd als assistent-trainer bij SV Spakenburg en zagen we elkaar vele uren per week, naast de ontelbare telefonische contacten hebben we elkaar goed leren kennen. Een liefhebber van discussie over keuzes, zeer bekend met talentvolle spelers in de regio, het vermogen om bruggen te slaan en met oplossingen te komen op meerdere vlakken, natuurmens ook met soms wilde verhalen over bramenplukken en dan achterna gezeten te worden door een nieuwsgierige hond. Zo onverschrokken als het beeld dat Hamstra jr. van zijn vader schetste binnen de lijnen was hij bepaald niet als er een hond (bijvoorbeeld mijn hond) op hem afkwam.

Het torentje van Nijkerk was ook zoiets; dat moest ie eigenlijk elke dag wel kunnen zien. Zo ontzettend jammer dat hij niet nog veel langer heeft kunnen genieten van zijn gezin, zijn liefde voor de club Sparta en zijn liefde voor het leven.

 

Ten slotte; de competitie 2017-2018.
Laat me beginnen bij mijn eigen club SV Huizen. Gedegradeerd uit de Derde divisie, aardige leegloop van spelers gekend en selectie weer wat aangevuld met een mix van meerwaarde spelers en perspectiefvolle jeugdige spelers. Op voorhand geen titelkandidaat; er moeten een stuk of zeven basisspelers vervangen worden en dat neemt altijd extra tijd. De voorbereiding met pittige tegenstanders kende weinig winstpartijen en eigenlijk ook maar mondjesmaat hoogtepunten. Verwachtingen dus maar iets bijstellen. Toch was de opening tegen Excelsior '31 lekker om te zien: goed initiatiefrijk voetbal, dat eerste kwartier vloog om.

Anders werd het toen ene meneer met een fluit in zijn mond zich ermee begon te bemoeien. Niet gespeend van enig voetbalgevoel bleek hij in staat, al marchanderend, de wedstrijd dusdanig te beïnvloeden dat wat mij betreft nu al de eerste degradant van het Hoofdklasse scheidsrechterkorps bekend is. Wat een aanfluiting.


Ondanks bovenstaand heb ik toch een leuke middag gehad; inzet/instelling bij mijn ploeg top, prettige tegenstander om tegen te spelen ook en een weerzien met oude bekenden Mirko en Hielke met name. Altijd leuk om elkaar even te spreken.

 

Op naar Eemdijk volgende week!

Sportieve groet, Erik Assink


 Hits  1682 

Footer

©Stichting Voetbal op ZaterdagRSSTwitterDisclaimer & cookiebeleidColofonAdverteren

Ads 2