Nieuws

Spakenburg blijft naar zichzelf kijken

Wedstrijdverslag
Derde divisie
Competitie

 

25 februari 2018

BUNSCHOTEN-SPAKENBURG - Niet vaak werd een lijstaanvoerder zo te kijk gezet als Spakenburg overkwam bij DVS '33. De Ermeloërs stopten hun strafexpeditie niet voordat het 5-1 werd, waarna alle commentatoren het erover eens waren dat er niets geflatteerd was aan de ontluisterende uitslag.

 

Vanuit het blauwe kamp borrelde in de dagen voorafgaand aan de thuiswedstrijd tegen Harkemase Boys de ene na de andere bezwering omhoog, de ene nog meer cliché dan de andere. "Rustig blijven en niet in paniek raken" was duidelijk favoriet, maar ook een topper was deze: "blijf je (of ons) eigen ding doen." De Boys uit Friesland leken op voorhand wel een dankbare ploeg om het bevlekte blazoen te herstellen. De Friese coach Henk Herder heeft immers niet de beschikking over middenvelders en aanvallers van het flitsende kaliber van DVS '33. Sterker nog, het maken van doelpunten is dit seizoen in Harkema een ware uitdaging, één die veelzeggend genoeg nog het best besteed is aan rechtsback Jesse Renken. Met zes doelpunten mag hij zich immers clubtopscorer noemen.

 

Jesse Renken dekt kort op Jasper Waalkens.

 

Dat John de Wolf dezelfde elf basisspelers het veld in stuurde als vorige week in Ermelo, was in ieder geval een duidelijke aanwijzing dat het credo rustig blijven van zijn kant geen loze kreet was. Spakenburg greep vanaf de aftrap direct het initiatief, al bleven oogstrelende patronen vooralsnog uit. Tom Oostinjen was de eerste die de handen op elkaar kreeg met een ziedend schot dat naast het doel belandde. Even later presteerde Kees 'Pier' Tol exact hetzelfde, maar dan aan de verkeerde kant van de andere paal.

 

Harkemase Boys hervond zich langzaam maar zeker. De Friezen slaagden er steeds beter in om de aanvalsopzetten van de Blauwen al op het middenveld te ontregelen. Met aanvoerder Henny Bouius als motor kwam er zowaar aanvoer naar voren op gang vanaf de verdedigers Dennis van Duinen en Jesse Renken. Aanvaller Pier Veldman liet geheel in lijn met de seizoenstraditie een opgelegde kans ongebruikt voorbijgaan, feitelijk de eerste in een reeks van een handvol goede mogelijkheden om doelman Leon ter Wielen tot capitulatie te dwingen. Spakenburg had het tenslotte aan een ultieme reflex van Ter Wielen te danken dat niet met 0-1 achterstand de gang naar de kleedkamer moest worden gemaakt. Met de vingertoppen belette hij Veldman een mokerslag uit te delen, want één minuut voor rust op achterstand komen had de blauwe wereld er voor even heel anders doen uitzien.

 

De redding van Ter Wielen viel overigens wel in een heus slotoffensiefje van zijn team richting collega-doelman Erick Jansema. In die fase drong Spakenburg immers serieus aan, maar scherpte in de afronding ontbrak. Een vrije schop van Kees Tol plus de daarop volgende rebound werden knap door Jansema gepareerd. De vrije schop, of beter gezegd de aanleiding ervoor, had echter wel gevolgen voor Harkemase Boys, want coach Herder begaf zich tot buiten de lijnen van zijn coachingsvak om arbiter Nagtegaal zijn ongenoegen kenbaar te maken. Hoewel de uitingen niet zodanig luid waren dat het publiek er iets van mee kreeg, beoordeelde Nagtegaal de situatie als zijnde over de schreef en verwees hij Herder voor de rest van de wedstrijd naar de tribune.

"'t Is net oars, ik was geïrriteerd, zeker, en wilde er iets over zeggen, maar de scheidsrechter stond discussie niet toe", aldus de zondaar die er verder niet veel woorden meer aan schuldig maakte.

 

Mike Vreekamp tikt de bal langs Erick Jansema: 1-0 voor Spakenburg.

 

Verkleumd aan de warme thee en koffie boog de blauwe aanhang zich in de rust het hoofd over hoe de motor alsnog geolied op gang gebracht zou worden. En óf dat wel zou gaan gebeuren, want wie moest dat dan doen? Bij de terugkeer van de elftallen was de visie van De Wolf zonneklaar: geen wijzigingen, dezelfde elf moesten het doen. "En ik deed ook geen omzettingen binnen het team, want ik vond dat ze vooral gewoon door moesten gaan met datgene waar ze goed in zijn. Net als in de eerste helft, want zo slecht ging dat niet. We kwamen er steeds beter in. Voor mij was het een kwestie van volharden in onze speelwijze van verzorgd voetbal en altijd zoeken naar de voetballende oplossing en dan zou Harkema vroeg of laat zeker breken."

 

Misschien wel sneller dan verwacht kreeg De Wolf zijn gelijk. Na amper vijf minuten gaf Philip Ties vanaf links de bal zo perfect voor dat Mike Vreekamp dat deze alleen maar hoefde af te drukken. Het gevoel dat de wedstrijd hiermee gespeeld was viel als een deken over De Westmaat. En wellicht ook over Harkemase Boys, want de Harkieten waren vanaf dat moment nog maar een schim van de stugge ploeg in het eerste bedrijf. Tol liet een kans op 2-0 liggen en Ties kwam koppend heel dichtbij. Oostinjen lukte het daarna wel om te scoren. Diep in de tweede helft tekende topscorer Tol voor de derde Spakenburgse treffer. De Wolf kon het na afloop waarderen: "Zoals ik voor Spakenburg hoop dat we als eerste eindigen, hoop ik voor Kees dat hij aan het eind van het seizoen De Westmaat verlaat als topscorer van de Derde divisie."

 

Barry Beijer (links) en Robert Stelpstra jagen elkaar op.

 

Terwijl Spakenburg nog een paar mogelijkheden op een hogere uitslag liet liggen, ging er van Harkemase Boys hoegenaamd niets meer uit. De Wolf maakte zich op voor de nababbel, waaraan hij glunderend begon: "Ja, dit mag je een prima herstel noemen. Precies zoals ik het wilde, dus met ons eigen spel, nooit in paniek. Je moet bedenken dat iedere tegenstander tegen ons wegens de ambiance hun wedstrijd van het jaar speelt. Dan kan je een keer verliezen. En dan pak je daarna de draad weer op. Het is dan ook zaak om altijd in de eerste plaats naar jezelf te kijken. De dreun kwam echt wel hard aan hoor, vorige week. Daarom is het des te meer een compliment aan het team waard dat we ons niet gek hebben laten maken." Over de narrow escape dankzij Ter Wielen kort voor rust was De Wolf kort: "Door het oog van de naald? Welnee, de reactie van de keeper was prima, daar niet van, maar daarvoor staat hij er toch?"

 

Herder had ondertussen de teloorgang van zijn equipe vanaf de tribune aanschouwd. "Het verschil met de eerste helft was groot. Waar we er eerst uitstekend in slaagden om druk op het middenveld te zetten, precies zoals we het vooraf trainden, liepen we na de 1-0 teveel achteruit. Het was alsof sommige koppies knakten. Spakenburg, dat in de omschakeling zo goed is, maakte er handig gebruik van." De aan het eind van het seizoen uit Harkema vertrekkende trainer maakte er geen geheim van dat het aanvallend vermogen van zijn ploeg hem zorgen baart. "We zitten er al het hele seizoen mee. Veel van onze wedstrijden spelen we qua krachtsverhouding met de tegenstander echt fifty-fifty, maar wij belonen onszelf veel te weinig. Ik ben een positief ingesteld mens", besloot Herder zijn betoog, "ik blijf daarom zoeken en kijken naar de verbetermogelijkheden."

 

Tekst: Jakob Kos
Foto's: Orange Pictures