Nieuws

ACV zit op de grens wat de ploeg kan

15 april 2018

ASSEN - ACV heeft zichzelf lelijk in de vingers gesneden. De Assenaren toonden op het eigen sportpark (Catawiki, voorheen Stadsbroek) twee verschillende gezichten. Na een slappe eerste helft raakte ACV in de tweede helft op stoom en mocht ONS Sneek blij zijn met een late gelijkmaker. Resultaat een zuur gelijkspel dat niet nodig was: 2-2.

 

Het is al jaar en dag een bekend gegeven dat de meeste wedstrijden in het amateurvoetbal om half drie beginnen. Op dat tijdstip werd ook in Assen voor het eerst door scheidsrechter Erik ter Brake gefloten, maar toch leek de thuisploeg daar maling aan te hebben, getuige het feit dat het elftal van trainer Fred de Boer pas vijfenveertig minuten later begonnen te voetballen. In het eerste bedrijf leek het in alle opzichten namelijk nergens op wat ACV liet zien. "We stonden veel te veel te kijken, zowel aan de bal als in het verdedigen. Het lukte ons niet om in de duels te komen", zo vatte De Boer het eerste bedrijf na afloop samen.

 

De thuisploeg had het geluk niet overdreven hard gestraft te worden voor het matige spel. ONS Sneek kreeg vanaf de aftrap het initiatief in de schoot geworpen. Dat leidde in het eerste half uur al tot vele kansen. Genridge Prijor en Curty Gonzales konden ternauwernood afgestopt worden en Fabian Stevens schoot uit de draai rakelings over de kruising. Ale de Boer schampte in kansrijke positie de bal in plaats van zijn hoofd er goed tegen aan te zetten. Niet veel later had ACV alle geluk van de wereld dat een kiezelhard schot van dezelfde De Boer onderkant lat het veld weer in stuiterde.

 

Erik Eleveld laat Klaas de Vries noet aan de bal komen.

 

Kreeg de thuisclub dan helemaal geen kansen? Het was wel lang wachten, pas na vijfendertig minuten viel er het eerste gevaar voor het ONS Sneek doel te bekennen. Tim Oosterbaan kreeg de bal ietwat ongelukkig op zijn hoofd, zijn doelman Barry Ditewig leek geslagen maar zag tot diens grote opluchting de bal centimeters naast de goede kant van de paal dwarrelen. Na de toegekende corner sloeg ONS Sneek uit het omschakelmoment razend snel toe. Na twee passes kon de uitgeweken Prijor voorzetten waarna Gonzales razendknap half volley de bal achter Ben Wormmeester schoot: 0-1. De ONS Sneek clubtopscorer heeft wekenlang in de belangstelling gestaan van Harkemase Boys, de andere Friese derde divisionist. Gonzales had eind 2017 juist zijn contract bij ONS Sneek met een jaar verlengd, desalniettemin bleef de TC van Harkemase Boys bij Gonzales aandringen op een overstap. De TC van ONS Sneek eiste bij een vertrek van Gonzales een fikse afkoopsom waarna Harkemase Boys na veel geharrewar over en weer teleurgesteld afhaakte.

 

De volle eerste helft speelde ACV timide, onwennig, als een kind dat voor het eerst in het water wordt gegooid. Het was alsof de ploeg niet besefte wat er op het spel stond en zich al bij voorbaat bij promotie/degradatie wedstrijden of nog erger een dreigende degradatie had neergelegd. Op het tandvlees en met veel geluk werd de achterstand tot aan de rust op 0-1 gehouden. Voor rust domineerden de Friezen en hadden gezien de kansen de winst op zak moeten hebben. In de tweede helft kreeg ONS Sneek de kous op de kop.

 

ACV-trainer De Boer was des duivels, is in het kleedlokaal twee minuten tekeer gegaan. De boze coach nam geen halve maatregelen en voerde een dubbele wissel door. Daarna verliet hij de kleedkamer weer. Zijn ploeg moest maar eens bij zichzelfte rade gaan. "Dit is de eerste keer dat de trainer dit doet", zei ACV aanvoerder Haaye Feenstra na afloop. De ergernis en boosheid van De Boer had de juiste uitwerking. Na rust waren de rollen plotseling volledig omgedraaid. Alsof de wekker nu wel was afgegaan, iedereen was bij de les. Meer agressie in het spel, veel meer durf en lef. Met dank aan de invallers Thomas Metzemaekers en vooral Dennis Molema waar de ONS Sneek verdedigers maar weinig vat op kreeg.
ACV kwam met volle inzet uit de startblokken en creëerde diverse goede mogelijkheden. Na acht minuten lag de inmiddels dik verdiende gelijkmaker al tegen de touwen. ONS Sneek verdediger Serge Fatima had ACV aanvaller Erik Eleveld tegen de reclameboarding gewerkt. Spits Pascal Huser zette zich achter de vrije trap en verraste Ditewig in de korte hoek; 1-1. ACV dat in de eerste helft als los zand speelde, bleek op de golven van het wedstrijdverloop plots weer een team. Bij ONS Sneek gebeurde precies het omgekeerde: een collectief werd na wat tegenslag een wankel gezelschap zonder ruggengraat.

 

Fabian Stevens fêteert Curty Gonzales met zijn doelpunt waarmee ONS Sneek op een 0-1 voorsprong is gekomen.

 

Bij het voor rust nog zo solide ogende ONS Sneek begon het spontaan te duizelen. ONS Sneek coach Chris de Wagt had geen antwoord op de list van De Boer, die in feite vrij simpel was: volop de strijd aangaan en duels winnen. ONS Sneek liet zich afbluffen, won geen duel meer en werd compleet door ACV overrompeld. De Wagt stond erbij en keek ernaar. Hoe kon het verschil in één wedstrijd zo groot zijn? Een prima eerste helft werd gevolgd door een dramatische tweede bedrijf, waarin de ploeg uit elkaar viel en de discipline totaal weg viel. Met pijnlijk gevolg.

 

Omdat er bijna niemand meer in de offensiefe ONS Sneek linie en op het middenveld uitblonk in onverzettelijkheid, werd de druk op de defensie onhoudbaar. De verdedigers moesten steeds vaker aan de noodrem trekken en gevolgen konden dan ook niet uitblijven. Andermaal mocht spits Huser aanleggen voor een vrije trap. Vanaf een kleine twintig meter schoot hij recht op ONS Sneek doelman Ditewig. De ervaren doelman blunderde voor de tweede maal. De bal leek houdbaar maar verdween tussen de handen door tegen de touwen: 2-1. "Pascal zijn kwaliteit", complimenteerde De Boer. "Toevallig donderdag op de training met hem erover gesproken." Diteweg zal er geen slapeloze nachten aan over houden maar smeet zijn handschoenen na afloop wel in de prullenbak.
ACV bleef zich vastbijten in de tegenstander en was niet van plan om die alsnog te laten ontsnappen. De broodnodige overwinning in strijd met het degradatiespook leek nabij, ware het niet dat een zondagsschot van invaller Rein Werumeus Buning alsnog roet in het eten gooide voor de Assenaren. Eindstand 2-2.

 

Beteuterd sjokten de spelers van ACV richting de kleedkamer. De boordnodige overwinning die de Assenaren ook verdienden werd in extremis uit handen gegeven. Zoals vaker dit seizoen werden in de slotfase alsnog punten uit handen gegeven. De kans op lijfsbehoud wordt elke wedstrijdronde kleiner. Dat besefte ook een zeer teleurgestelde aanvoerder Feenstra: "Ik ben niet tevreden met dit puntje. We hadden moeten winnen. We kunnen met trotsheid terugkijken op de tweede helft, maar we hebben het in de eerste helft weggegeven. Vooraf hadden we nog zo gezegd, let op bij corners op het omschakelmoment van ONS. En bam drie keer ging het mis en hadden ze kans om te scoren. Amateuristisch van ons. Na rust moesten we, we konden niks anders. Volle bak erop en dat kost natuurlijk veel kracht. Zo ontstond die late gelijkmaker ook en dat past in ons gehele seizoen. Maar dit zijn blijkbaar de wetten van de derde divisie. Vorig jaar in de hoofdklasse kwamen wij daar nog mee weg. Individueel zijn de spelers nu veel beter."

 

De late gelijkmaker paste naadloos in het patroon van dit seizoen waarin de Assenaren in de slotfase bijna niets over de streep kunnen trekken. Door het zure gelijkspel worden de zenuwen alsmaar groter maar De Boer klampt zich vast aan iedere strohalm. Hij wil van geen opgeven weten en toont zich immer strijdlustig, maar zijn analyse begon met een teleurstelling. "We hebben drie punten nodig en als je er er zo naar kijkt ben je niet blij met een punt. En dan word je genekt door zo'n zondagsschot. Op de training zeg je tegen zo'n jongen na honderd pogingen 'Doe maar ff niet' maar nu vloog ie erin. Dat maakt het voor ons extra zuur."

 

ACV-feestje.

 

Tot zijn afgrijzen had De Boer de hele eerste helft geworsteld met het feit dat zijn ploeg niets liet zien. "Ben ontzettend boos geworden. Er moest wat gebeuren. Ik heb Thomas (Metzemaekers, red.) ingebracht om de communicatie binnen de lijnen de verbeteren. Daarna ging het beter. En voorin met Molema hadden we veel meer dreiging en diepte. Hij is altijd onderweg. Vandaar die twee wissels en die leken goed voor ons uit te pakken. Tot een paar minuten voor tijd."

 

Net als zijn aanvoerder beseft ook De Boer dat de derde divisie van een veel hoger niveau is dan de hoofdklasse waarin zijn ploeg vorig seizoen met vlag en wimpel kampioen werd. "Dit niveau is gewoon kwaliteit, dit maken we al een heel seizoen mee. De kwaliteit van de tegenstander is zo hoog in vergelijking met ons. Wij lopen altijd op onze tenen en bij ons moet het altijd kloppen. Wij zitten op de grens van wat wij kunnen. Dit gelijkspel had niks met geluk of geen geluk te maken. Allemaal gelul. Daar moeten ze bij mij niet mee aankomen. Het is gewoon zo dat we soms tekort komen. De eerste helft kwamen we écht tekort. Na rust met iets meer va banque stijl en veel strijdlust kwamen we wel in de wedstrijd. We hebben toen als krijgers gespeeld. Dat gaf vertrouwen en zo krijg je goals."

 

Uit het spel van de tweede helft peurt De Boer veel moed en vertrouwen maar hij weet ook dat er nog een lange weg is te gaan. "Ik wil er niet over zeuren maar wij moeten beter worden willen wij ons handhaven via de nacompetitie. Wordt een lang seizoen. Nog zes weken competitie en dan nog twee weken nacompetitie. Of wij dat halen weet ik niet, maar daar richten wij ons wel op met alles wat wij hebben. Dat zie je op de manier waarop dit team strijdt. Los van het feit dat we onderaan staan en heel veel verliezen zie je een echt strijdbare selectie die er alles aandoet. Alleen dat is soms niet goed genoeg."

 

Tekst: Kerst Boomsma

Foto's: Orange Pictures