| HEADLINES
 
| Spanning en sensatie bij Spakenburg - Sparta Nijkerk7 februari BUNSCHOTEN-SPAKENBURG - Er zijn van die dagen dat je voelt dat er iets bijzonders staat te gebeuren. Als dan ook nog eens de topper tussen Spakenburg en Sparta Nijkerk op het programma staat, dan weet je dat je als voetballiefhebber van de partij dient te zijn.
De wedstrijd staat bol van de sentimenten. In het seizoen 2007-2008 vochten beide clubs nog een verbeten strijd uit om het kampioenschap, waarbij Spakenburg vanuit bijna geslagen positie uiteindelijk alsnog aan het langste eind trok. Dat neemt niet weg dat de 'blauwen' het eigenlijk traditioneel altijd lastig hebben met de 'Heurders'. Zoals het hoort bij derby's zijn spelers altijd bereid om net dat stapje extra te zetten. Wat nog eens versterkt wordt door het feit dat beide selecties nogal wat spelers herbergen die zowel het oranje-zwarte als blauw-witte shirt hebben gedragen.
Al snel bleek dat ook deze botsing tussen de nummers één en twee van de hoofdklasse B niet volgens een draaiboek afgewerkt zou gaan worden. Kersverse aanwinst van Spakenburg, Alper Göbel, raakte in een duel met Spartaan Maurice van der Wilt dusdanig geblesseerd, dat gevreesd moet worden dat hij de rest van het seizoen niet meer inzetbaar zal zijn. De snelheid waarmee Göbel speelgerechtigd werd verklaard door de KNVB was kinderspel vergeleken bij zijn trieste debuut wat uiteindelijk slechts vijftien seconden mocht duren.
In de tiende minuut was het Albert van Nijhuis die namens Sparta liet weten dat het tijd was om het voorval Göbel te vergeten en over te gaan tot de orde van de dag. Op de voor hem zo karakteristieke wijze zocht hij de kortste weg naar het vijandelijke doel om te besluiten met een lob. Tot grote opluchting van de Spakenburgers eindigde de bal op het dak van het heiligdom van Sven Taberima. Spakenburg had het signaal begrepen en liet in de persoon van de ijverige Harry Zwarthoed voor het eerst zijn tanden zien aan de Nijkerkers. De Volendammer in Spakenburgse dienst had een prima actie in huis, maar een Nijkerks blok voorkwam erger.
Beide ploegen wensten niets voor elkaar onder te doen en zo ontstond er een interessant schouwspel. Goed, er werden over en weer veel fouten gemaakt, maar het spel golfde heerlijk op en neer. Terwijl Stefan Fredriksen nog aan het bijkomen was van een verloren een-op-een-situatie met Taberima, was Salim Amerzgiou alweer onderweg naar de overkant om daar gevaar te stichten. En met succes. De prima voorzet van de notabene bij Sparta Nijkerk groot geworden Amerzgiou was niet eens helemaal op maat, maar werd door de sinds lange tijd niet zo scherp voor de dag komende Ruben Wilson knap binnengekopt achter Sparta doelman Sven Onland.
Geen van beide ploegen verdienden het op dat moment om achter te komen en dus gingen de Spartanen, zoals altijd onder aanvoering van Dick Kooijman, strijdlustig op zoek naar een stukje gerechtigheid. Hoewel vaak ver te zoeken als de bal rolt, kon de Nijkerkse aanhang amper drie minuten later eveneens feest vieren. Een door Joris van Rooijen verlengde vrije trap van Niels Buitenhuis viel via een Spakenburgs been zomaar voor de voeten van Van der Wilt. Een fractie van een seconde later toonde hij aan hoe hard clubliefde anno 2010 kan zijn. Met een droge knal dompelde hij de supporters van zijn oude club Spakenburg, die hij vorig seizoen meer dan eens op de banken kreeg, in rouw.
Spakenburgers zijn er het volk niet naar om lang bij de pakken neer te zetten. Hoewel André Paus een selectie op de been bracht zonder ook maar één geboren en getogen Spakenburger, toonden ook de door de 'Spiekendarpers' zo aangeduide 'vreemden' aan veerkracht te bezitten. Een minstens zo onnodige als mislukte sliding van Van Rooijen bleek een buitenkans op te leveren voor Wilson. Met een eenvoudige schuiver tekende Wilson voor een nieuwe voorsprong voor de 'blauwen'.
Even leek de wedstrijd tot rust te komen. De laaghangende mist die zich langzaam meester maakte van de Westmaat zorgde intussen voor een bijzondere sfeer. Het minstens zo indrukwekkende voetbalschouwspel leek echter op slag van rust van alle mysterie ontdaan te worden. In blessuretijd prikte Amerzgiou op aangeven van Wilson de comfortabele 3-1 achter de opnieuw kansloze Onland.
Direct na rust kreeg Wilson de gelegenheid om de wedstrijd definitief in het slot te gooien. De kopkans was ditmaal echter niet aan hem besteed, maar zorgde wel voor het besef bij de elf Spartanen dat het te gevaarlijk was om rustig te wachten op de aansluitingstreffer. Al in de 56-ste minuut zette de Nijkerkers hun voornemens om in daden en vond Fredriksen de volledige vrijgelaten Van der Wilt. Die zette met een even simpele als prachtige lichaamsbeweging Taberima op het verkeerde been en rondde bekwaam af. Spakenburg kreeg het benauwd en realiseerde zich dat het te vroeg was om achterover te leunen. Dapper zocht de ploeg het doel op van Sparta, maar doordat de Nijkerkers op hun beurt niet tot de laatste minuut wilde wachten op de gelijkmaker kreeg de wedstrijd zo mogelijk nog meer vaart.
Van goed voetbal was dan ook geen sprake, maar daar maalde niemand om. Oranje, blauw en neutraal, er was voor iedereen genoeg te genieten. Nadat scheidsrechter Bellinga een overtreding op Zwarthoed kennelijk niet zwaar genoeg vond voor een penalty voor Spakenburg kwam Sparta-topscorer Van Nijhuis, die vandaag alleen opviel door onzichtbaar te zijn, aan de andere kant net te laat bij de bal om Taberima te verontrusten. Althans zo leek het, want de anders zo betrouwbare sluitpost van de 'blauwen', schoot de bal niet voorbij maar tegen Van Nijhuis. Tot opluchting van hemzelf en het blauwe publiek zeilde de bal net naast het doel.
In de slotfase was het eerst de beurt aan beide trainers. Waar Henny Lee zijn manschappen in stelling bracht voor een laatste offensief probeerde Paus met de nodige wissels zijn verzwakte collectief weer zo sterk mogelijk te maken. Toch moest Spakenburg ver terug. Niet door het falen van de trainer overigens. Nee, daarvoor heeft Paus tactisch te veel bagage. Maar als een scorebord een tussenstand van 3-2 en de 89-ste speelminuut aangeeft, dan is de rol van de trainer uitgespeeld en gaan er andere krachten spelen. Helemaal op een kolkende Westmaat met, op Onland na, alle spelers op de helft van Spakenburg. En dus leverde het nogal wat gefronste wenkbrauwen op toen lichtgewicht Zwarthoed zich losmaakte uit dit voetbalgeweld en met de bal aan de voet het veld overstak richting het doel van Sparta Nijkerk. Zwarthoed stuitte echter in de afwerking op doelman Onland.
De daarop volgende counter van Sparta zou het passende sluitstuk gaan vormen van een geweldig voetbalmiddag. Opnieuw stond Fredriksen aan de basis en ditmaal was het Buijtenhuis die met een prachtige kopbal Taberima kansloos liet. De uitzinnige Spartanen waren nog maar nauwelijks terug op aarde toen bleek dat het nog niet genoeg was. Spakenburg-back Robert Verschraagen maakte dankbaar gebruik van de extra seconden die scheidsrechter Bellinga toestond. Zo kreeg de wedstrijd ook nog eens een passend einde. De met veel gevoel en met buitenkant rechts getrapte bal van Verschraagen eindigde uiteindelijk tot ontzetting van Spakenburg en tot opluchting van Sparta op de lat.
Paus zag een prachtige mogelijkheid om lijstaanvoerder te worden in de hoofdklasse B aan zijn neus voorbij gaan. "Als je het zo weggeeft, dan is dat heel zuur. Voor hetzelfde geld maken we de 4-1 en is het over, nu maken ze al vroeg de 3-2 en weet je dat je het heel moeilijk krijgt." Voor Tijmen Beekhuis was het een aangenaam weerzien met de Westmaat. De in Spakenburg woonachtige Beekhuis groeide op bij de 'blauwen', maar vervult nu de functie van assistent-trainer bij Sparta Nijkerk. Hij voelde zich met zijn ploeg toch een beetje morele winnaar. "Zeker gezien de late gelijkmaker en het terugkomen van een 3-1 achterstand denk ik niet dat wij ontevreden kunnen zijn." Maar wie kon dat wel? De echte voetballiefhebber in ieder geval niet.
Tekst: Thijs van Barneveld Foto's: Ferry Tóth | | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
