Bij Heerjansdam doet niet altijd iedereen mee

HEERJANSDAM - "Tja jongen, wij waren goed maar zij hebben gewonnen. Het is niet anders, wij gunnen ze de punten, toch?", zo vroeg Heerjansdam-voorzitter Janus van Peenen in zijn toespraakje aan de pupil van de week. De jongen aarzelde even en keek bedenkelijk, maar was het er uiteindelijk wel mee eens.

Een mooi clubshirt en een bal rijker kon hij in ieder geval wél terugzien op een geslaagde middag. Voor de voorzitter en zijn zoon Martin lag dat begrijpelijk behoorlijk anders. Want weer stond het groenzwarte vlaggeschip met lege handen, voor maar liefst de twaalfde keer dit seizoen. Slechts één keer werd niet verloren, in uitgerekend de laatste wedstrijd voor de winterstop toen bij Nivo Sparta een gelijkspel werd gehaald.

Excelsior-verdediger Brian Zalmijn probeert Mo Bensadik van de bal af te krijgen.

Martin van Peenen staat sinds november jl. voor de groep, bepaald niet voor het eerst in de historie van Heerjansdam. Feitelijk is hij al de vierde trainer in het lopende seizoen, nadat achtereenvolgens Hans Maus, Adri van Tiggelen en Ron van de Neut afhaakten. Bij laatstgenoemde speelden gezondheidsredenen een rol, bij de anderen werd gesproken over het 'de groep niet aan de praat krijgen'. Dat wetende is het natuurlijk de vraag of Martin van Peenen de groep dan wel als eenheid aan het voetballen zou kunnen krijgen. Hoe het ook zij, ook hij kreeg te maken met een groep die ten opzichte van het vorige seizoen flink aan scorend vermogen inleverde, in de persoon van de naar Barendrecht vertrokken Yoeri Rombouts. Te vaak werden op gelijkwaardig niveau gespeelde wedstrijden met gering verschil verloren omdat er voorin te weinig stootkracht werd opgebracht.

Eigenlijk zou juist dit gebrek de 'Dammers' ook in de seizoenshervatting tegen Excelsior Maassluis de das omdoen. Al zag het daar in de eerste helft nog niet naar uit, want de Maassluizers bleken voetballend aanvankelijk simpelweg de meerdere te zijn. De voor de gelegenheid in het rood gestoken gasten vonden elkaar gemakkelijk in soms heel fraai ogende patronen. Veel aanvoer werd gericht op de boomlange spits Kevin Vink, aan wie de verdedigers Nicky van de Ent, Julian van Houselt en Ivan Divkovic de handen meer dan vol hadden. Alle drie een flinke kop kleiner konden ze er regelmatig letterlijk niet bij. Vink was degene die, na een weinig opwindend eerste kwartier, uit een vrije trap op twintig meter de wedstrijd openbrak. Zijn schot verdween als een streep naast keeper Frank van der Pol in het doel, waarbij én Van der Pol én de muur er niet echt goed uitzagen. Martin van Peenen was na afloop duidelijk: "Een keepersfout, dit had niet mogen gebeuren."
 

Van Peenen vervolgde: "Daar ging mijn plan, door zo'n misgreep. Mijn strategie was om er van het begin af aan bovenop te zitten, desnoods over het hele veld heen. Nu liepen we al snel weer achter de feiten aan. Wat overigens niet alleen aan de 0-1 te wijten was. Er waren er in het team toch weer een paar die niet altijd meededen. Daardoor werd het voor de anderen een niet te belopen zaak. Positioneel vielen er gaten."

Maar de interim-trainer had ook gezien dat zijn team desondanks bij de rust op 1-1 of zelfs 2-1 had kunnen staan. Vooral de eerste mogelijkheid, voor Andro Franca die door de uitgebroken Mo Zenzen vrij voor doelman Jesper Leerdam perfect werd aangespeeld, had feitelijk de gelijkmaker moeten opleveren. Nu bleef het slechts bij iets wat half op een lobje en half op een schot leek, ruim naast het doel. Even later zag Vincent Monster die bal die hij ineens op zijn slof nam nog net door een verdedigend been gekeerd, terwijl Leerdam al in de andere hoek lag.

Niels Redert zet de achtervolging in op Andro Franca van Heerjansdam.

Duidelijk niet tevreden over het rendement van Franca bracht Martin van Peenen in de rust een wijziging aan. Franca mocht in de kleedkamer achterblijven en in zijn plaats kwam Jeroen Wolf in het veld. "In de rust heb ik ze wéér meegegeven dat ze werkelijk alles moesten geven, één op één over het hele veld. Niemand mocht meer verzaken." Deze coachende woorden bleken zowaar gehoord te zijn, want Heerjansdam kwam merkbaar overtuigender uit de startblokken. Het tempo lag hoger, er was dreiging in de opbouw van met name Vincent Monster, Mo Ben Sadik en Mo Zenzen.

Toch sloeg Excelsior Maassluis opnieuw toe, na vijf minuten al. En ook deze keer mocht de thuisploeg zich de tegentreffer een beetje aanrekenen. Er werd in de ogen van Van Peenen te slap ingegrepen bij een lage voorzet. De aan Excelsior-zijde uitblinkende Niels Redert wist met de vrij voor zijn voeten vallende bal eenvoudig raad, want zijn gedecideerde schuiver betekende 0-2. Dit moest wel einde verhaal betekenen voor Heerjansdam. Een zo moeizaam scorende ploeg zou dit normaal gesproken niet meer te boven kunnen komen. Maar de rode lantaarndrager gaf het niet op. De woorden van Van Peenen bleken echt niet aan dovemansoren gericht. Onverminderd energiek werd de weg naar het doel van Leerdam gezocht. De beloning kwam in de 59-ste minuut, toen invaller Wolf de punt van zijn schoen tegen een in het strafschopgebied doorschietende bal kon zetten (1-2). Alles was nu weer mogelijk.

Er kwamen meerdere kansjes, maar geen echt grote mogelijkheden. Het inbrengen van spits Kenny Papa als een soort breekijzer leek heel even de beroemde gouden wissel te worden, toen Papa uit een moeilijke hoek bijna tot scoren kwam, maar daar bleef het verder bij. Wolf viel een paar keer op door de achterlijn te halen, zonder dat het tot rendement leidde.
Excelsior bleef daardoor uiteindelijk nog redelijk eenvoudig overeind. Ook het slotakkoord, een vrije trap randje strafschopgebied na hands van Redert, leverde niet meer dan hectiek op. Het loeiharde schot van Divkovic spatte op de muur uiteen. Kort daarna floot Roelof Luinge voor de laatste keer, de thuisploeg daarmee weer een illusie armer makend.

Kenny Papa is alleen voor Excelsior-keeper Jesper Leerdam gekomen, maar een doelpunt voor Heerjansdam blijft uit.

Van Peenen toonde zich na afloop bepaald niet gebroken, breed lachend en grappen makend stond hij de pers te woord. "Ja, ik heb er nog wel lol in. Het is leuk werken met deze groep. Al wil ik wel duidelijk zijn, van verliezen terwijl we niet minder zijn dan de tegenstander heb ik flink 'de tering in'. Met de wedstrijd tegen Kloetinge volgende week in het vooruitzicht hadden we vandaag de punten moeten pakken. Dan konden we volgende week aansluiten. Hoe dan ook, dit is zuur, want we hebben gemeten naar de geleverde arbeid echt te weinig gekregen."
 

Op de vraag of hij nog een list gaat bedenken om degradatie te ontkomen kwam geen creatieve vondst opborrelen: "Ik zou het niet weten. Voor nu borduur ik voort op het goede wat ik vandaag gezien heb. Dat móet een keer resultaat opleveren." En met een knipoog naar de trainingsdagen van Excelsior in het Spaanse Torremolinos en een grijns van oor tot oor: "Weet je, ik had zo gehoopt op bittere kou en sneeuw, dán hadden wij misschien meer kans gehad. Want wij zijn gewoon in het koude Nederland gebleven."

Verdediger Nicky van der Ent viel zijn trainer bij in het positieve beeld van vooral de tweede helft. "We gaven de twee goals te eenvoudig weg, maar verder stond het best goed bij ons. Zeker toen we één op één speelden dwongen we veel af, maar je kent ons probleem nu wel: we creëren te weinig. Toch ben ik nog bepaald niet moedeloos, de tegenstanders in onze klasse kennende moeten we nog flink wat punten kunnen halen. We zijn in de vorm van vandaag echt niet minder dan de meeste andere teams."

Tekst: Jakob Kos
Foto's: Orange Pictures/Martin Hulsman