HEADLINES
Scroll Up
Drag to Scroll Up/Down
Scroll Down
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 
» 

WHC maakt zich afhankelijk van DETO

22 april 2012

APELDOORN - "Het is gebeurd. We hebben het niet meer in eigen hand." WHC's aanvoerder Remon de Vries wond er direct na de 1-0 nederlaag tegen CSV Apeldoorn geen doekjes om. De routinier liet na het tweede uitverlies op rij onomwonden weten geen heil meer te zien in een titel voor de Wezepers.

 

De ploeg die bijna het hele seizoen bovenaan stond in de hoofdklasse C lijkt in de laatste weken van de competitie alles te verspelen. "Schandalig eigenlijk", reageerde De Vries op het feit dat WHC zich mogelijk alsnog de kaas van het brood laat eten. Met de op papier misschien wel beste selectie in de hoofdklasse C had de stap naar de topklasse dit jaar eindelijk gezet moeten worden. Dat kan nog steeds, maar daarvoor is de ploeg inmiddels afhankelijk geworden van DETO. Met nog twee wedstrijden te spelen staat WHC nu één punt achter. Vorige week verloren de Wezepers in Vriezenveen en ook in Apeldoorn ging het mis. Giel Thijssen velde namens de thuisclub in de 27-ste minuut het vonnis over de mannen van Jan Everse, die daarna niet bij machte bleken het gegroepeerd spelende CSV kapot te spelen. En wie kampioen wil worden, moet dat wel kunnen.

 

Erik Wisse krijgt Giel Thijssen niet van de bal.

 

"De echte scherpte ontbrak weer. Ik heb geen moment gedacht dat wij hier zouden gaan scoren", liet De Vries zich ontvallen. De routinier had wel gezien waar het bij WHC aan mankeerde, maar het elftal was niet bij machte daar een oplossing voor te bedenken. Afgezien van de eerste twintig minuten, toen er prima positiespel werd gespeeld en CSV Apeldoorn amper fatsoenlijk aan de bal kwam, maakte WHC dan ook geen moment aanspraak op de zege. Tot aan het strafschopgebied ging het nog wel, maar de laatste pass ontbrak. CSV-doelman Peter Veeneman hoefde zich amper in te spannen. De Vries: "We stonden telkens te diep opgesteld, waardoor we de bal niet konden steken. Op zulke momenten moeten we juist een stapje terug doen, maar er was totaal geen beweging. Daardoor moesten we lange ballen spelen en dat is niet ons spel. CSV Apeldoorn speelde slim op de counter. Nee, we hebben vandaag verdiend verloren."
 

Juist in de weken waarin de prijzen verdeeld worden geeft WHC niet thuis. Dat kon De Vries niet ontkennen. "Op deze manier speel je niet voor een kampioenschap. Op dit moment kunnen we niets extra's brengen om dit soort wedstrijden te beslissen. Ploegen spelen tegen ons nu eenmaal anders. We creëren te weinig."

 

Joost Krijns zet Ozhan Kardag onder druk.

 

De eerlijkheid gebood te zeggen dat de wijze waarop het aanvalsspel van WHC werd ontregeld voor een groot deel op het conto van CSV Apeldoorn mocht worden bijgeschreven. John van Loen, bezig aan zijn eerste seizoen als roerganger in het Orderbos, had het slim uitgedokterd. In plaats van voor eigen publiek het spel te willen maken, gaf hij opdracht de linies kort op elkaar te houden. Een speelwijze die CSV Apeldoorn op het lijf geschreven is. Met sprankelend voetbal hadden de Apeldoorners dit seizoen nogal eens moeite, dus waarom niet teruggrijpen op een beproefd recept? Met strijdlust kun je immers een heleboel compenseren. Het bleek te werken. Van Loen: "We hebben heel gedisciplineerd gespeeld, als een kampioen. Daarbij hebben we niks weggegeven en waren we heel scherp in de duels. Normaal gesproken spelen we meer vooruit, maar soms moet je slimmer zijn dan de tegenstander. We hebben een tactisch spelletje gespeeld en WHC kon daar geen vuist tegen maken."

 

Thijssen zette CSV Apeldoorn na een klein halfuur verrassend op voorsprong. Tot dat moment liet de thuisploeg WHC het spel maken en probeerde zelf in de omschakeling uit te komen. Thijssen kreeg de bal aan de rechterkant van het veld goed aangespeeld en hij rondde die buitenkans zonder twijfelen af met een strak schot: 1-0. Hoewel er op dat moment nog meer dan een uur te spelen was bleek het de voortijdige beslissing in de wedstrijd. WHC was van de leg en kwam nimmer meer in het ritme van de eerste twintig minuten, toen het met Denis Mahmudov en Özhan Kardag diverse keren dreiging vertoonden. Everse had halverwege al twee keer gewisseld (Eugene Webb en Kerim Tasdan eruit, Jolf Stel en Melvin Bresser erin), mutaties die geen effect sorteerden behalve dan dat de defensie er met Bresser niet zichtbaar stabieler op werd. Eén van diens eerste wapenfeiten was een stevige tackle op Jasper van Oorspronk die met een gele kaart werd beloond. In de slotfase ontsnapte Bresser aan rood, omdat arbiter Beltman na een opstootje een gele kaart trok voor de verkeerde WHC'er. In plaats van Bresser slingerde hij Jason Huisman op de bon.

 

Erik Wisse passt, Jaap de Brouwer kan slechts volgen.

 

Het 'experiment' met Stel in de spits en Kardag op de flank leverde ook geen succes op. Niet dat het veel uitmaakte. De beste mogelijkheden in de tweede helft waren voor CSV Apeldoorn, dat in blessuretijd via Jaap de Brouwer en Denny van Loen verzuimde de 2-0 te maken. Beide spelers schoten recht op WHC-doelman Dominic van Hoof. De drie punten bleven in het Orderbos en dus mag CSV Apeldoorn blijven hopen op een plekje in de nacompetitie. Het moet dan als hoogst geklasseerde ploeg zonder periodetitel eindigen, een positie waarvoor het met DETO en ONS Sneek in de slag ligt. Van Loen keek vooral naar de teamprestatie van de dag. "De jongens hebben het fantastisch gedaan. Je kunt zien dat we gegroeid zijn. We zijn geen angsthazen meer en zoeken de oplossing door vooruit te denken. De entourage (1.300 toeschouwers, red.) was prachtig. Dit zijn de mooiste wedstrijden."

WHC likte de wonden. Met wedstrijden tegen Oranje Nassau en Flevo Boys kan het nog steeds, al leek het geloof in Apeldoorn totaal verdwenen. "DETO heeft het makkelijkste programma", verzuchtte De Vries. "We hebben het niet meer in eigen hand."

 

Tekst: Joost Houtappels
Foto's: VI-Images/Orange Pictures/Wout van Zoeren