Kozakken Boys piekt op topklassemoment

CAPELLE AAN DEN IJSSEL - Dwars tegen de EK-nederlaag voor Oranje in heeft Kozakken Boys in eigen dorp een mooi feest kunnen vieren. Daar was alle aanleiding toe, want de Werkendammers eisten de laatste open plek in de topklasse op door Ter Leede gedecideerd terug te wijzen.

Met een 5-1 overwinning sloot Kozakken de play-offs af, die begonnen waren met een 4-3 nederlaag bij ASWH. Juist dat derde doelpunt was van groot belang, omdat in de daaropvolgende wedstrijd tegen RVVH winst met een doelpunt verschil (3-2) volstond om verder te mogen naar de halve finale met herkanser Harkemase Boys. De Friezen maakten daarin een uitgebluste indruk maar het was uiteraard Kozakken Boys dat aantoonde dat de fut er bij de tegenstander (0-4 en 4-1) volledig uit was. Dat was ook het geval bij Ter Leede. De Sassenheimers waren van goede wil, maar waren uiteindelijk van geen kanten opgewassen tegen de gedrevenheid van Kozakken Boys om die laatste o zo belangrijke wedstrijd te winnen. Het was een kwestie van willen pieken op een topklassemoment, wat de ploeg van Michel Langerak op een speelse manier afging.

Arda Havar houdt Michan Verbeek van de bal.

Wie wint, voelt geen vermoeidheid. Die sportwijsheid legde Kozakken Boys in de finale open en bloot op tafel. De ploeg oogde fris, kon op Quintin Jakoba na, die vanwege trieste familie-omstandigheden verstek moest laten gaan, aantreden in de vertrouwde opstelling en speelde het spel als in een roes. In feite is Kozakken Boys in de nacompetitie steeds beter gaan voetballen. Ook in het aantal doelpunten - tweemaal drie treffers, tweemaal vier en afsluitend vijf - zat een opgaande lijn. Alleen in de startfase viel af te lezen dat het in dit geval wel degelijk om een finale ging. Kozakken Boys begon verlegen zo leek het, leed veel onnodig balverlies en liet Ter Leede zomaar het initiatief. Hoe goed voetballers ook in hun vel zitten, ze hebben natuurlijk wel last van spanning en dat was in het eerste kwartier duidelijk waar te nemen aan Werkendamse zijde.

Zo kon het gebeuren dat Richie Basoski er van langs kreeg van zijn trainer om diep te gaan in plaats van met een belabberde balaanname de aanval te vertragen. En zo kon het ook gebeuren dat Ter Leede na ruim een kwartier een levensgrote kans in de schoot geworpen kreeg. Tristan Buchinhoren had, ook tot zijn eigen verrassing waarschijnlijk, ineens een vrij veld voor zich, maar faalde jammerlijk in zijn poging om met buitenkantje rechts een wereldgoal te willen maken. Even later opnieuw kortsluiting in de communicatie tussen Arie Lock en zijn doelman Basjan Munten. Met kunst- en vliegwerk konden Lock en Munten Vincent Ammerlaan van scoren afhouden. De Sassenheimers, die het moesten stellen zonder de geschorste verdediger Danilo Pedrini  en topscorer Pim Spaargaren, moeten in die fase gedacht hebben dat er nog veel te halen viel, maar kwamen snel van een koude kermis thuis.

Sjoerd van der Waal is ontsnapt aan Gert Jan Tamerus. Michan Verbeek volgt op afstand de actie.

Kennelijk had Kozakken Boys de momenten van onachtzaamheid nodig om te ontwaken. Het handelingstempo ging omhoog, de felheid in de persoonlijke duels nam toe en het voetballend vermogen deed vervolgens de rest. Binnen een kwartier tijd kreeg Ter Leede drie treffers om de oren en geen lieve moeder die er iets tegen had kunnen uitrichten. De 0-1 van Arda Havar was het resultaat van een gladde combinatie over de linker vleugel met de beslissende assist van Ismaël Yildirim. De 0-2 kwam op naam van Sjoerd van der Waal (steekballetje Basoski) die daarbij wel medewerking kreeg van de zwak reagerende doelman Serge van den Ban. Leon Bot sloot het Werkendamse kwartiertje af met een onwaarschijnlijk harde poeier die zelfs het net uit zijn verband rukte. De schutter herinnerde zich ooit voor Sliedrecht nog een keer zo hard uitgehaald te hebben. "Dat staat nog op You Tube", verwees de schutter naar zijn verleden. Maar die vrije schop ging erin met de rechtervoet. De toeschouwers maakten deze keer kennis met het linkerbeen van Bot, die de kaats van Van der Waal aangreep voor zijn verwoestende uithaal.

"We hebben onze manier van spelen aangescherpt. Het waren drie fantastische goals", keek Langerak terug op de periode waarin zijn team op volle kracht over de tegenstander heen denderde. De beer leek inderdaad geschoten, Kozakken Boys nam even gas terug waar Ter Leede van profiteerde met een tegentreffer. Basjan Munten kon net niet bij een voorzet van Michan Verbeek waarna Olaf Schell het overzicht hield in de chaos achterin bij Kozakken Boys en keurig afdrukte voor 1-3. Kozakken Boys onderstreepte toch nog een keer zijn overwicht met een grote kans voor Van der Waal. Deze keer schoot de topscorer ongeconcentreerd over.

Bij winnaars horen altijd verliezers. Gert Jan Tamerus weet dat het niet niet gelukt is met Ter Leede te promoveren naar de topklasse.

Bij 1-4 was het helemaal over en sluiten geweest voor Ter Leede. Nu kon de ploeg van Paul van der Zwaan nog hopen op de aansluittreffer. De pressie kwam er na de pauze wel, maar ook niet meer dan dat. Voornamelijk spelhervattingen moesten dreigende situaties oproepen, maar het balletje viel steeds net niet op de juiste plek. En zo af en toe onbrak het ook aan slagvaardigheid. Ammerlaan liet op die manier een keer een kansje liggen de wedstrijd een nieuwe impuls te geven. Aan de andere kant was het afwachten wanneer Kozakken Boys zou gaan profiteren van de door Ter Leede geboden ruimte doordat Schell een linie opschoof. Een aantal keren speelde Kozakken Boys het niet goed uit, voor Arif Irilmazbilek een kwartier voor tijd aan alle onzekerheid aan alle onzekerheid een einde maakte: 1-4. De daaropvolgende 1-5 (benutte strafschop van Irilmazbilek) was er nog voor de statistiek. Bij wijze van slotakkoord raakte Ter Leede invaller Marouane El Idrissi nog een keer de lat.

"Een droomscenario", zo benoemde voorzitter Ad van Wijk de promotie van Kozakken Boys. "Kampioen worden is mooi, maar via de nacompetitie is eigenlijk dubbel mooi. Na de competitie heeft het bestuur al gezegd content te zijn met wat de jongens gepresteerd hebben, maar geweldig dat ze ons dit cadeau hebben gegeven. De ploeg blijft praktisch intact (Benjamin de Gans vertrekt naar Stedoco, red.) en ik denk dat we geen gek figuur zullen slaan in de topklasse. Qua organisatie zijn we al een topklasser. We hebben ook in het verleden altijd al goed kunnen concurreren met IJsselmeervogels, Spakenburg en Rijnsburgse Boys."

IJsselmeervogels, Spakenburg, Rijnsburgse Boys, maar ook GVVV, Noordwijk, Katwijk, noem ze allemaal maar op, staan komend seizoen op de raambiljetten die in Werkendam komen te hangen wanneer Kozakken Boys thuis speelt. Het is een thuis komen in de topklasse. Van 1961 tot nu heeft Kozakken Boys slechts vier seizoenen niet op het hoogste niveau geopereerd. In 1990 viel de club uit de eerste klasse (toen hoogste niveau) om een jaar later weer terug te keren. In ene moeite door werd Kozakken Boys in 1992 en 1993 ook kampioen. In 1985 vierde Kozakken Boys zijn eerste titel op het hoogste niveau en mocht er gestreden worden om het landskampioenschap. In 2003 degradeerde Kozakken Boys opnieuw, maar ook deze keer volgde het jaar daarop gelijk weer promotie.

Het statieportret van een kerverse topklasser.

In 2010 miste Kozakken de overstap naar de nieuw gevormde topklasse om zich dus twee jaar later wel te voegen bij de elite. Geen gek figuur slaan is dus de ambitie die voorzitter Van Wijk op voorhand geventileerd heeft. Kozakken Boys zal echter nog wel het een en ander te leren hebben, zoals de ploeg ook afgelopen seizoen veel heeft bijgeleerd. Tweedejaars Arda Havar en Leon Bot zou je al vaste waarden op het middenveld kunnen noemen, maar zitten toch ook nog in een leerproces. Langerak, in 2010 aangetreden bij Kozakken Boys, kreeg bovendien een aantal nieuwkomers om in te passen. De technische commissie heeft achteraf bekeken een paar gouden grepen gedaan. Arif Irilmazbilek, Ismael Yildirim, Sjoerd van der Waal, Jason Gomes Ferreira en Toby Mulder zijn ieder voor zich een aanwinst voor het team gebleken.

Irilmazbilek, puntspeler afkomstig van eersteklasser Alblasserdam, mag klein van stuk zijn, maar toonde zich groot qua aanpassingsvermogen. Van der Waal heeft zich in de praktijk ontwikkeld tot de grote jongen die hij op papier al was, met dank aan de ruimte die Basoski, Irilmazbliek en Yildirim voor hem creëren voor zijn opkomende acties. Yildirim is de linkspoot op de rechterflank die met zijn acties aan Arjen Robben doet denken met ook wel waarneembaar het geringe rendement. Een speciale jongen is Ferreira, prototype pinchhitter, zoals hij bewees met zijn 4-3 in Hendrik Ido Ambacht. Zijn twee goals in blessuretijd in Harkema (0-3 en 0-4) verzekerden Kozakken Boys op voorhand van een finaleplaats. Mulder, tot slot, heeft zich in een seizoen tijd ontpopt tot een volwaardige linksback. Dat is niet onbelangrijk in een verdediging die zich dit seizoen nogal eens verslikte in slordigheidjes en miscommunicaties, die in de topklasse op weinig genade hoeven te rekenen. Maar dat is voor degene die dan zorgt. Het was eerst gepast genieten van het promotiefeest. Daar kon zelfs het Nederlands elftal geen spelbreker in zijn.

Tekst: Aad van der Graaf
Foto's: VI-Images/Orange Pictures/Laurens Lindhout