Nieuws

Gaat Groesbeek zijn derby voorgoed verliezen?

Wedstrijdverslag
Tweede divisie
Competitie

 

5 november 2017

GROESBEEK - Als er één ding duidelijk werd rond de Groesbeekse derby tussen Achilles '29 en De Treffers, dan was het wel dat het zaterdagvoetbal niet het alleenrecht heeft op zinderende burenruzies. Bunschoten-Spakenburg, Katwijk en Veenendaal, om de meest in het oog springende plaatsen maar te noemen, staan bij de liefhebbers van het zaterdagvoetbal bekend om hun door duizenden toeschouwers bezochte derby's.

 

Een gemeente als het ware verdeeld in twee kampen, met alle daarbij behorende emoties, zou zoiets ook buiten het zaterdagvoetbal voorkomen? De sfeer op en rond sportpark De Heikant in het uur voorafgaand aan de aftrap deed vooralsnog niet vermoeden dat er een ontlading van wekenlang opgekropte rivaliteit en emotie op handen was. Toeschouwers druppelden gemoedelijk keuvelend binnen, een beeld waarin de aankomst van de ongeveer honderd fans van De Treffers die de traditie van de groepswandeling vanaf het eigen sportpark in ere hielden geen verandering bracht. Voor Harry Derks, voorzitter van Achilles '29, was de relatieve rust geen verrassing: "Waarschijnlijk ligt het voor De Treffers anders en leeft de derby daar meer, maar bij Achilles zijn er in deze periode andere zaken die aandacht vragen. De emoties rond de club zijn meer gericht op de moeilijke positie waarin we verkeren dan op de derby."

 

Cristoff Dias de Oliveira houdt Cedric Badjeck in bedwang.

 

Over de financiële perikelen wilde Derks samen met zijn zus en medebestuurslid Elrie Bakker-Derks niet veel meer kwijt. "De publiciteit en de gebeurtenissen rond de spelersgroep hebben de onrust alleen maar verder aangewakkerd. Wij zijn intern keihard aan het werken aan een oplossing. Daarbij zijn wij alleen maar gebaat bij rust, reden waarom wij nu niet naar buiten reageren. Kijk, als je bij een bank aanklopt terwijl er voortdurend geduvel in de berichtgeving verschijnt, dan zal men zich bij zo'n bank natuurlijk nog wel een keertje bedenken. Wacht maar af, wij zeggen pas iets als wij echt iets te zeggen hebben."

 

Hoe ongemerkt ook, bij opkomst van de elftallen bleek het knusse stadionnetje van Achilles '29 toch stilletjesweg gevuld met meer dan tweeduizend toeschouwers. En opeens klonk er ook lawaai van vuurwerk en confettikanonnen. Voor wie de hoofdvelden van de topteams uit het zaterdagvoetbal kent, is de aanblik van een veld met bijna geen reclameborden in de boarding een aparte aanblik. Door het open hekwerk leek het publiek dichter op het veld te staan. Verbaal liet dat publiek zich ook bepaald niet onbetuigd, zodat het vanaf de aftrap alsnog helemaal goed zat met de derbysfeer.

 

De KNVB had met het afvaardigen van arbiter Bronsvoort zorggedragen voor een leidsman met in ieder geval meer dan voldoende ervaring in het leiden van topderby's, want als je drie keer de clash tussen rood en blauw in Bunschoten-Spakenburg tot een goed einde hebt gebracht dan heb je zondermeer adequate bagage. Bronsvoort had het nodig ook, want beide teams gingen er een wedstrijd lang vol op. Vaak tot op het randje, soms eroverheen, momenten waarop de niet pietluttig fluitende scheidsrechter met een kaart orde op zaken moest stellen. Eén keer, halverwege de tweede helft, had die kaart de rode kleur. Achilles-verdediger Jesse Edge bezondigde zich zonder bal in de buurt aan natrappen, iets wat weinigen zagen omdat het spel inmiddels elders plaatsvond. Het geringe protest na de arbitrale beslissing bevestigde eigenlijk direct al dat het rood terecht werd getrokken.

 

Achilles-trainer Eric Meijers gaf na afloop aan dat Edge zelf zijn fout inzag: "Jesse zei over zijn reactie dat hij stom was geweest. En dat was zo, ook al werd het uitgelokt." Met nog een klein uur te spelen, op een moment dat De Treffers net de aansluitingstreffer vierde had Edge's veldverwijzing Achilles duur kunnen komen te staan. De Treffers rook immers bloed, Achilles kwam er eigenlijk de gehele tweede helft al niet meer echt aan te pas.

 

Wim Bronsvoort volgt van dichtbij alle bewegingen in de drukte voor het doel van Achilles '29.

 

De thuisploeg was de derby begonnen als het beter voetballende elftal. Meer rust en overleg in het team, meer verzorgde opbouw dan de vooral naar de lange bal zoekende bezoekers. De fraaie openingstreffer van Niek Versteegen die al na acht minuten op het scorebord kwam, luidde echter het vroege einde in van het goede voetbal van Achilles. Ook de thuisploeg greep nu naar de lange bal, wat tot gevolg had dat de lijn in het spel langzaam maar zeker wegviel. Het harde werken en het hoge tempo van beide kanten maakte er voor de toeschouwers een levendig schouwspel van, maar voetbaltechnisch was er niet veel te genieten meer. De Treffers creëerden zich een paar goede mogelijkheden, waarbij die van Rafael Uiterloo vrij voor reserve-doelman Desny Royendijk wel de grootste was.

 

Na rust had De Treffers de touwtjes volledig in handen. Net als in de eerste helft deed Cedric Badjeck aanvallend het meest van zich spreken. Hij mocht van pech spreken toen zijn doeltreffende kopbal krap tien minuten op weg in de tweede helft wegens buitenspel werd afgekeurd. Even later verdubbelde Achilles tegen de verhouding in de voorsprong naar 2-0. Hoe fraai de treffer van aanvoerder Boy van de Beek ook was, zijn prijswinnende schot nadat hij ongehinderd van links naar binnen mocht trekken kwam volkomen uit de lucht vallen. Het antwoord van De Treffers liet slechts twee minuten op zich wachten. En ook hier was het de aanvoerder die het verschil maakte, want captain Pim Balkestein stond met zijn lengte precies op de goede plek om een verre vrije bal in het net achter Royendijk te koppen (2-1).

 

Een zeer hectisch laatste halfuur volgde. Achilles '29 wankelde met tien tegen elf. Eric Meijers bracht met zijn wissels meer lengte in tegenover de lange spits Uiterloo en uiteraard ook de nog langere Balkestein, die op het laatst alleen nog maar voorin te vinden was. Achilles beperkte zich tot tegenhouden en loeren op uitbraakkansen, die er zowaar nog een paar keer kwamen. Tot groot genoegen van coach Meijers nam aanvoerder Van de Beek in de laatste fase nadrukkelijk zijn verantwoordelijkheid in het controleren van de wedstrijd waar dat maar mogelijk was.

Tekenend voor de spannende eindfase was de veldbezetting bij een hoekschop voor Achilles '29 in de laatste reguliere speelminuut. Liefs acht spelers posteerden zich rond de middencirkel, drie aanvallers van De Treffers tegenover vijf verdedigers van Achilles, ver weg van de actie rond de hoekschop. In de naspeeltijd, zoals de stadionspeaker de extra tijd noemde, bleef Achilles overeind, waarna een ware vreugde-uitbarsting volgde.

 

"Niet goed gevoetbald, maar wel heel goed gestreden, met puur karakter', zo uitte Meijers zijn tevredenheid. "Dit is een hele mooie dag voor ons. Hiermee geven wij een duidelijk signaal af dat wij nog springlevend zijn. Vorige week al de winst op FC Lisse en nu deze zwaarbevochten overwinning in een speciale wedstrijd, tja dat zegt alles over wat er nog in de groep leeft. En alleen door wedstrijden te winnen kunnen wij in deze negatieve periode voor de club iets omdraaien."

 

Cerdric Badjeck ziet de pass van Bram Eltink langs hem heen gaan.

 

In dertien seizoenen en drieëntwintig derby's vergroeid met de club verbloemde Meijers niet dat de onzekere toekomst van de club hem persoonlijk niet onberoerd laat: "Ik heb alleen invloed op het technische gebeuren in en rond het team. Het is niet aan mij om iets te zeggen over wat er verder speelt. Deze club is absoluut een stuk van mijn leven. Wat er gebeurd is en nog gaande is, doet mij pijn aan mijn hart. Wat had ik graag nog in de Jupiler League gespeeld en wat zou ik graag terug willen. Maar de feiten liggen er nu eenmaal zoals ze zijn. Reken maar dat ik het niet opgeef. Ik hoop tot het einde van het seizoen met mijn elftal in de Tweede divisie te spelen. Als het echt niet anders kan dan doe ik hier als laatste de deur dicht."

 

Het treiterende spreekkoor "Achilles gaat failliet" uit de hoek van de fans van De Treffers zal Meijers niet ontgaan zijn. Met zijn woorden onderstreepte de coach datgene wat Elrie Bakker-Derks twee uur eerder over hem zei, namelijk dat hij de trainer is die perfect bij Achilles '29 past, juist door zijn band met de club en door de daarmee samenhangende rust die hij uitstraalt.

 

Coach Anton Janssen kon zich niet geplaagd door zware clubzorgen in zijn commentaar beperken tot de sportieve verhoudingen van dit moment: "Een gelijkspel was beter geweest gelet op de verhoudingen, en als er een ploeg recht op winst had dan waren wij dat, maar dan hadden we de kansen wel moeten benutten." Janssen erkende dat zijn ploeg het vooral op het middenveld had laten liggen. "Op het middenveld moeten we goed voetballen én kort dekken, daar heeft mijn ploeg regelmatig moeite mee. Vandaag ging het na de moeizame opening beter toen we overschakelden naar snellere opbouw. Sowieso is het voor ons de uitdaging om altijd scherp in de duels te zijn. Onze wisselvalligheid dit seizoen is zeker daaruit te verklaren, dus er is werk aan de winkel."

 

Tekst: Jakob Kos
Foto's: Orange Pictures