Nieuws

Koninklijke HFC en Kozakken Boys tot het gaatje

Wedstrijdverslag
Tweede divisie
Competitie

 

3 december 2017

HAARLEM - 'De Kozakken komen er aan' stond erin het programmaboekje van de KHFC te lezen. In Haarlem zou het Spaarne worden overgestoken. De Kozakken waren vechtmachines die Nederland hebben bevrijd van het Franse juk. Zij hadden ondermeer een goede verstandhouding met de tsaar in die tijd, maar HFC met het koninklijk huis.

 

Het geeft nog eens weer hoe het er in het verleden allemaal aan toe ging. Kozakken Boys heette eerst SVW (Steeds Voorwaarts Werkendam), opgericht in 1932. Drie jaar later vond de overschrijving plaats van de Brabanste voetbalbond naar de KNVB en omdat er in Gorinchem ook SVW voetbalde moest er een ander naam komen. Dat werd Kozakken Boys, vernomend naar de Kozakkenstoep, een terrein langs de Merwede waar de club regelmatig speelde. Het terein dankt zijn naam weer aan de Kozakken die op die hoogte de Merwede overstaken op hun woeste tochten door Europa, waarbij ze zich geregeld ontpopten als verchtersbazen en gewapende conflicten bepaald niet uiit de weg gingen.

 

Ahmed el Azzouti wint van Oscar Wilffert en lift de bal in het doel: 0-1.

 

Kozakken Boys gaf tegen HFC nog eens duidelijk te kennen dat de formatie van trainer Danny Buijs nog steeds een springlevende vechtmachine is. De ploeg won in een fel en strijdbaar duel met 1-2. Daar mocht men bij de Kozakken niet ontevreden over zijn, want in de tweede helft verzuimdende Koninklijken de 0-2 achterstand ongedaan te maken. Kansen genoeg, een bal op de paal en een paar zeer fraaie reddingen van keeper Richard Arends hielden de thuisclub van een verdiend gelijkspel af. Er zat zelfs een overwinning in, maar zover kwam het niet aan de Emauslaan waar slechts een paar honderd toeschouwers de wedstrijd volgden.

 

De echte voetballiefhebbers hadden de moeite genomen om niet alleen de vrieskou te trotseren, maar ook de wedstrijd te volgen die het aankijken meer dan waard was. Veel strijd, inzet, vechtlust en bij vlagen prachtige aanvallen van weerskanten, deden de snijdende kou vergeten. Het verschil tussen beide clubs was nihil te noemen. Het werd dan ook een wedstrijd met twee gezichten. Kozakken Boys had in de eerste helft de regie in handen, in de tweede helft bepaalde KHFC wat er gebeurde, waardoor de ploeg van trainer Danny Buijs veelvuldig op eigen helft terug moest om de voorsprong met man en macht te verdedigen.

 

Buijs kon dit maar moeilijk verklaren: "Ik denk dat het lag aan het opportunistische spel van hun kant. We hadden het duidelijk lastig, want zij kregen een aantal goede mogelijkheden met een bal op de paal bij ons, waar we niet over geluk mochten klagen dat het geen treffer werd. Dit hoort ook bij voetbal na een aantal keren dat het bij ons niet mee zat, hadden we de mazzel nu wel eens onze kant.'' Grote opluchting bij Buijs en zijn staf die allemaal erg blij waren met de overwinning en met de drie punten. Niet vreemd want vorig seizoen verloor Kozakken Boys nog met stevige cijfers (4-0) in Haarlem.

 

Kozakken Boys ging fel van start in de beproefde opstelling van 4-4-2, waartegenover KHFC zijn vertrouwde formatie van 4-3-3 zette. Er ontstond meteen al een vechtwedstrijd met overtredingen die wel stevig maar niet onsportief waren. Beleving, spelvreugde en een winnaarsmentaliteit voerden de boventoon die de wedstrijd naar een hoog niveau tilden. Tot het gaatje gaan was het motto en niks cadeau doen. Daarin slaagde Kozakken Boys in de eerste helft net iets beter dan KHFC, want na enkele minuten spelen was er de eerste kans voor de Werkendammers. De volgende kans was amper enkele minuten later en Ahmed el Azzouti rondde een voorzet van links uitstekend af: 0-1.

 

Ahmed el Azzouti schiet vanaf elf meter Kozkaken Boys naar een 0-2 voorpsrong. Doelman Tom Boks is kansloos.


Een fraaie goal die geheel in verhouding stond met het spel van Kozakken Boys dat veel balbezit had in de fase erna. Alleen keuzes maken verliep niet altijd even gelukkig. Daardoor liet de afronding van kansen ook te wensen over. Ook KHFC wist niet raad met de mogelijkheden met als gevolg dat de meeste ballen een prooi waren voor Kozakken-doelman Richard Arends. Een prima actie van Roy Castien in de 38-ste minuut leidde bijna tot de gelijkmaker maar zijn schot ging rakelings naast. Kozakken Boys ontsnapte.

 

Zo af en toe ging het er wel stevig aan toe en scheidsrechter Bronsvoort schatte de overtredingen niet altijd in op hun ernst, zoals in de situatie waarin KHFC aanvoerder Kevin Visser zijn tegenstander bijna elimineerde. Bronsvoort stond erbij en keek er naar. KHFC liep wel tegen een tegenvaller aan, toen Bronsvoort in een melee van spelers de bal tegen een hand had zien komen en hij de bal op de stip legde. El Azzouti zorgde voor een ruimere marge door de penalty snoeihard langs keeper Tom Boks te rammen: 0-2.

 

Een lekkere voorsprong zo kort voor rust waarmee de ploeg van trainer Ted Verdonkschot maar moeilijk kon leven. Na de rust toonde KHFC zich ineens een heel andere ploeg waarin Verdonkschot drie wissels had toegepast. De handelingssnelheid en de agressiviteit gingen omhoog, de balvastheid werd en de passing scherper. Ook het combinatievoetbal liep vlotter waardoor ook de omschakeling soepeler verliep dan in de in eerste helft. Kozakken Boys moest soms ver terug op eigen helft om daar alle zeilen bij te zetten om de controle over de wedstrijd niet te verliezen.

 

Tim van Soest komt Wesley Pollemans tegen.

 

Buijs zag de bui al hangen en wisselde aanvallers voor verdedigers. De Verdonkschot elite voelde dat er iets te halen viel en schakelde nog een tandje hoger waardoor de wedstrijd in de categorie aantrekkelijk, onderhoudend en tegen een topper aanleunde. Leuk in ieder geval om naar te kijken, goede acties en bij vlagen mooie aanvallen. De wedstrijd kreeg in de 62-ste minuut een stevige impuls om uit te groeien in een topduel 'English style' toen Wessel Boer fantastisch raak kopte: 1-2. Met minder dan een half uur spelen kon er daarna nog van alles gebeuren.

 

KHFC gooide alle schroom van zich af en bleef zijn focus houden op de gelijkmaker. In de extra speelminuten ontsnapte Sven van Ingen bij Kozakken Boys nog aan rood vanwege een vliegende schaar op zijn tegenstander. Verdonkschot was na afloop teleurgesteld: "Als je zo aandringt en je moet scoren, gaat het vaak over details. Scherp blijven, lef tonen, zuiverheid en keuzes maken. Ik denk dat Kozakken Boys daar verder in is dan wij. Daar moeten wij naar toe groeien. Daarin is gogme een belangrijk gegeven. Ik ben teleurgesteld in de uitslag, maar heb dingen gezien waar ik wat mee kan. Ik vond het een prima wedstrijd."

 

Een verliezende trainer die toch blij kon zijn, kom je niet vaak tegen. Ook Buijs kon leven met wat hij gezien had en was het eens met de stelling dat het een wedstrijd was geweest met twee gezichten. Buijs: "Wij speelden een hele sterke eerste helft, veel aan de bal, agressief, veel strijd en werklust. In de tweede helft was dat minder en hadden wij een paar keer geluk en ontsnapten wij aan de gelijkmaker. Maar nogmaals, ik ben dolblij met de punten. De organisatie stond goed en voetballend hebben beide ploegen het beste gegeven. Ik vond het echt een hele goede wedstrijd. Compliment daarom ook voor mijn team."

 

Tekst: Freek Louis
Foto's: Ferry Toth