Nieuws

VVSB ook met lege handen de morele winnaar

Wedstrijdverslag
KNVB-beker

 

22 december 2017

NOORDWIJKERHOUT - Voor complimenten alleen koop je niets. Onvermijdelijk zal zich het gevoel van met lege handen staan nog wel opdringen bij Jack Honsbeek en zijn dappere paarsgele strijders als zij aan de kerstdis zitten. Maar hopelijk voert het sterke besef van trots dat Honsbeek een halfuurtje na de wedstrijd uitstraalde dan opnieuw de boventoon.

Volgens de kille en onweerlegbare cijfers verloren de Noordwijkerhouters weliswaar met 0-1 van Roda JC, maar het spelbeeld vertelde een heel ander verhaal. Hoe kil en onweerlegbaar de cijfers ook waren, de VVSB-coach werd bijna emotioneel toen hij de loftrompet stak over zowel de inzet als de uitvoering van zijn team tegenover eredivisionist Roda JC.
 

VVSB en de beker, het is sowieso een verhaal dat leest als een jongensboek. Sinds jaargang 2015-2016 hebben de Noordwijkerhouters een dijk van een reputatie als cupfighter. De ongekende zegetocht ten koste van meerdere BVO's stokte immers pas in de halve finale bij FC Utrecht. Voor even raakte voetbalminnend Nederland niet uitgepraat over de krachten die het bekertoernooi bij een zogenaamd klein maar dapper clubje los maakte. In het daaropvolgende seizoen kwam VVSB tot de achtste finales, waarin de profs van FC Volendam op 'normale' wijze te sterk bleken.

 

Tim de Rijk wil koppen maar heeft ook belangstelling voor de rug van een tegenstander. Roda-doelman Hidde Jurjus is intussen opnieuw een sta-in-de-weg voor VVSB.

 

En dan nu, weer een seizoen later, liep heel Noordwijkerhout weer uit voor de plaatselijke club die opnieuw de achtste finales had bereikt. Geheel in lijn met het recente verleden gebeurde dat door onderweg onder andere de profs van Telstar met liefst 4-1 uit het toernooi te knikkeren. Dat de loting Roda JC als tegenstander opleverde, maakte de missie vooraf niet geheel kansloos. Want de twee niveau's verschil met de Limburgers zouden normaal gesproken doorslaggevend moeten zijn, maar feit was toch ook dat Roda JC in het tot nog toe uiterst moeizaam seizoen verlopende seizoen voortdurend op of rond de degradatieplaatsen bivakkeerde.

 

Eénmaal de aftrap voorbij bleek er van krachtsverschil in het veld geen sprake te zijn. Natuurlijk was zichtbaar dat spelers als bijvoorbeeld Nathan Rutjes, Tsiye Ndenge en Simon Gustafson echt wel klasbakken zijn, maar als team deed VVSB geen moment onder voor de Limburgers. Vanuit een gesloten verdedigingskwartet bestaande uit Jelmer Vijlbrief, Jordy Zwart, Tomas Arroyo en Richelo Fecunda, met aanvoerder Vladimir Jozic daar direct voor, zocht men combinerend de weg naar Tommy Bekooij en Mohamed el Osrouti. Naarmate de tijd van het eerste part verstreek en de slordigheden aan Limburgse kant toenamen, betaalde de voortdurende alertheid op aanvalsmogelijkheden zich uit in bruikbare kansen. Uit één daarvan raakte Tim de Rijk de paal.

"Wat kan ik ons verwijten?", vroeg Jack Honsbeek zich naderhand af. "Toch eigenlijk alleen dat we bij de drie of vier echt grote kansen niet wisten af te drukken. Voor de rest speelden wij in één woord fantastisch."
 

Direct na rust leek het in één klap gedaan met de aspiraties van VVSB, want op 0-1 achter komen in de tweede minuut van de tweede helft heeft doorgaans de uitwerking van een mokerslag. Spits Dani Schahin was degene die koppend tekende voor de opdoffer van jewelste, maar diezelfde Schahin zorgde er even later ook voor dat VVSB weer helemaal terug in de wedstrijd kwam. Wat heet, vanaf de tweede gele en dus rode kaart voor Schahin voetbalde er nog maar één ploeg. Roda JC trok zich terug in de eigen defensie. VVSB speelde bij vlagen zo zelfbewust en dwingend dat de Limburgers ten langen leste niets anders restte dan ballen blind over de zijlijn te knallen.

 

Mohamed el Osrouti dreigt Nathan Rutjes uit te spelen.


Ogenschijnlijk een profs onwaardige speelwijze tegenover een team van lager niveau, maar het is misschien juist wel heel professioneel te noemen dat alles geoorloofd is om het ene doel te bereiken: de winst. VVSB kon combineren en  bleef pompen, ook met extra stootkracht voorin brengen met de stormrammen Peet van der Slot en Sven Verlaan, maar uiteindelijk restte niets anders dan de erkenning dat het gaatje op deze bekeravond niet meer gevonden zou worden. Want doelman Hidde Jurjus was niet voor spek en bonen in de bus vanuit het verre Kerkrade gaan zitten. In de voor Roda meest kritieke fases in de tweede helft zorgde hij er hoogstpersoonlijk voor dat zijn doel tot het einde schoon bleef.

 

Roda-trainer Robert Molenaar erkende na afloop grif dat de uitvoering van de kant van Roda niet oogstrelend was geweest. "Maar wat wil je ook als je op zo'n zwaar veld moet spelen? Men klaagt vaak over kunstgras, maar een veld als dit noem ik pas competitievervalsing. Compact verdedigen is hier geen kunst, maar probeer maar eens om een tegenstander combinerend uit te spelen om kansen te creëren. Het enige wat nu telt is dat wij aan onze opdracht om deze wedstrijd te winnen hebben voldaan." Dat zijn team met tien tegen elf ver zich ver liet terugdringen, vond Molenaar logisch: "Wij zijn geen Barcelona of Ajax. Wij zijn gewoon niet in staat om met tien tegen elf comfortabel vooruit te voetballen."

 

Feiten liegen niet als het gaat wie er de volgende ronde van het bekertoernooi bereikte. Maar ondertussen hadden zeker 2500 toeschouwers op het sfeervolle sportpark De Boekhorst met volle teugen genoten van het meest recente hoofdstuk in het jongensboek dat VVSB en de KNVB-beker heet. Drie opmerkingen voerden bij het verlaten van de tribune de boventoon: Het was een heerlijk potje, het is echt jammer, het had zomaar gekund.

 

Tekst: Jakob Kos
Foto's: Orange Pictures