EMMEN - Veel spectaculairs gebeurt er niet de laatste jaren op voetbalgebied in Emmen, maar zaterdag 20 juni 2009 zal de geschiedenis ingaan als de wonderdag van WKE. De zondagkampioen pakte het algeheel landskampioenschap om daarna op een platte kar door de stad te rijden.

De rondtoer riep zo links en rechts de nodige verbazing op. Wat is hier in vredesnaam aan de hand? O, is WKE kampioen geworden? Wat leuk. Nee, wacht even voor u nu verder loopt, het was echt een mirakel. Wie daarna het wedstrijdverhaal in korte samenvatting kreeg opgedist, zette steeds grotere ogen op. En zo zal het nog wel even doorgaan, misschien wel tot in lengte van jaren, want je moet ooggetuige zijn geweest om het te geloven en zelfs degenen die er bij zijn geweest moeten aan hun waarnemingsvermogen getwijfeld hebben. Twee minuten voor het verstrijken van de reguliere speeltijd wisselde trainer Ted Verdonkschot van Rijnsburgse Boys Joost Kuhlmann voor André van Egmond. Het was een standaardmutatie voor een ploeg die op een gelopen koers ligt. Logisch gedacht, want de Rijnsburgers stonden, de uitslag van de eerste wedstrijd meegerekend, met 3-0 voor. Even later maakte Paul Weerman de eretreffer, zo leek het, maar dat was slechts de inleiding tot een bizarre ontknoping. De klok tikte al in blessuretijd toen Berrie Hoogeveen het vuur aanstak, dat vervolgens door toedoen van Bas Hooiveld omsloeg in een uitslaande brand voor Rijnsburgse Boys.

Rijnsburgse Boys spits Richal Leitoe laat Bas Hooiveld zijn hielen zien.

Een deel van de toeschouwers heeft dit voetbalsnoepgoed aan zijn neus voorbij laten gaan. Die hadden het, toen het scorebord naar 0-2 sprong, wel gezien. Het was mooi geweest, de missie van WKE was mislukt, hoogste tijd voor een biertje in de kantine of meteen door naar moeder de vrouw thuis om op te drogen van de regen. Haastige terugkeerders zullen geen spijt hebben gehad van hun beslissing, zeker waar het WKE supporters betrof. Het scoreverloop ging helemaal ondersteboven toen de thuisclub via Weerman in de eerste verlenging op 4-2 kwam. Maar of het allemaal nog niet genoeg was bracht Danny van der Vijver helemaal aan het eind van de tweede verlenging de partijen met een kopbal (4-3) over twee duels alsnog in evenwicht, zodat een strafschoppenserie de beslissing moest gaan brengen.

Joost Kuhlmann glipt tussen Martijn Doldersum (links) en Almar Doek door.

Daarin heeft Tim Orlowski er alles aan gedaan een heldenrol voor zich op te eisen. De Rijnsburgse keeper stopte drie strafschoppen op rij. Bij de eerste van Kevin Mooibroek was dat geen al te zware opgave, maar bij de elfmetertrappen van Joseph Oosting en Berry Hoogeveen toonde Orlowski absoluut zijn instinct en reactievermogen. Op dat moment had Rijnsburgse Boys een beslissende marge kunnen slaan, maar ook Niels Hogewoning (naast), Van der Vijver (naast) en Dennis Groot (redding Raymond Beukeveld) konden de spanning duidelijk niet aan. Almar Doek was de eerste die koel raak schoot voor WKE, gevolgd door Richal Leitoe namens Rijnsburgse Boys en Theo Gennissen die WKE weer aan de leiding bracht. Jelle Bouma mikte vervolgens niet scherp en hard genoeg om Beukeveld te verschalken, waardoor de WKE-keeper gefêteerd werd in plaats van zijn vakgenoot Orlowski.

Bart Freke heeft zijn kans secuur afgewerkt en Rijnsburgse Boys twintig minuten voor tijd op een 0-1 voorsprong gezet. Almar Doek ziet de gevolgen van het schot.

Hoe dicht bij de hoofdprijs kun je zijn en toch ineens zo peilloos ver weg in een klassiek drama in vijf bedrijven? Akte één besloeg maar liefst zo'n zeventig minuten. Een tamme wedstrijd was een passende omschrijving, zeker gerekend naar het aantal doelrijpe kansen die beide ploegen wisten te creëren. Met het uitblijven van doelpunten kwam het duel ook maar niet echt op gang. Rijnsburgse Boys speelde wel gewoon zijn eigen spel. De zaterdagkampioen etaleerde zijn combinatievermogen en straalde ook het vertrouwen uit dat het allemaal op zijn pootjes terecht zou komen. Verdonkschot had wel een personeel probleem op te lossen, maar Menno van Roosmalen bleek een volwaardige stand-in voor de geschorste Bennie van Noord en voorin was de keuze voor Dick Zwarthoed in de plaats van de geblesseerde Rodney Cairo ook al even verklaarbaar.

Paul Weerman tikt voor WKE de 4-2 binnen. Jelle Bouma is veel te laat met ingrijpen.

WKE moest na de 1-0 nederlaag van een week eerder risico gaan nemen en Rijnsburgse Boys profiteerde dankbaar van de geboden ruimte en begaf zich regelmatig tussen de linies zoals dat zo mooi heet. Dat is de altijd inschuivende Bart Freke wel toevertrouwd en ook Raymond Kolder, Van der Vijver en Peter Freke konden hun ei wel kwijt. Peter Freke was de eerste op het veld met iets wat een kans leek, maar doelman Beukeveld liet meteen zijn talenten zien. WKE kwam voetballend te kort, met name voor rust. Trainer André Paus kampte ook met een geschorste speler (Erik Eleveld) en had de gok genomen Berend Oosting op te stellen. Oosting kwam een keer in de schijnwerper toen hij een strafschop meende te mogen eisen omdat hij onreglementair gestuit zou zijn door Orlowski. Arbiter De Bat liet zich echter niet misleiden door de overdreven val van Oosting. Gezien de voorgeschiedenis met de omstreden stafschop in het duel in Rijnsburg was de scheidsrechter toch aan een lastig karwei begonnen. Maar De Bat, die kort op het spel zat, was met zijn vriendelijke zakelijkheid een onbetwist spelleider. Alleen Weerman had er een handje van constant zijn mond open te trekken wanneer hij zich benadeeld voelde. De prater kon het doen met een milde glimlach van de scheidsrechter.

Paul Weerman viert zijn tweede doelpunt van de wedstrijd, maar het bleek later niet de beslissende.

Na een klein half uur kwam Oosting tot de slotsom dat het echt niet meer ging met die ingepakte knie. Hoogeveen volgde Oosting op, maar die ruil veranderde niet zo veel aan het spelbeeld van een stroef opererend WKE. Gennissen was wel handig aan de bal maar wilde dat ook maar al te graag laten zien waarbij hij het teambelang compleet negeerde. Maar ook Rudolf Tip en Hooiveld kregen weinig grip op het middenveld. Slechts eenmaal steeg WKE voor rust boven zich zelf uit. Na een aanval over vier schijven belandde de bal voor de voeten van Tip die de vrije kans zag stranden op doelman Orlowski. In de daaropvolgende tegenstoot over een vrijwel leeg veld kreeg Leitoe alle kans namens Rijnsburgse Boys de score te openen, maar de snelle spits was toch niet alert genoeg om toe te slaan. Twee serieuze kansen in de hele eerste helft, het 4000 koppige publiek (uitverkocht meldde een bordje bij de kassa) op sportpark de Grote Geert moest het ermee doen in wat toch de finale mocht heten. 

 

Danny van der Vijver heeft met een kopbal Rijnsburgse Boys in de laatste minuut van de tweede verlenging toch nog naast WKE gebracht: het landskampioenschap gaat vanaf de strafschopstip beslist worden.

Na de pauze liet WKE heel langzaam de verhoudingen toch meer kantelen in zijn voordeel. Op momenten dat Weerman in stelling gebracht kon worden, had Rijnsburgse Boys wel degelijk iets te vrezen. Van Roosmalen toonde zich een adequate bewaker, maar Weerman was wel een kop groter dan zijn directe tegenstander en dus kon Van Roosmalen ook een paar keer niet meer corrigeren. Weerman kreeg een kwartier na rust de bal voor het inkoppen, maar wist Kolder ook met hoofd redding te brengen. Daarna was het tijd voor Paus zijn troef Arjan Wessels uit te spelen. WKE leverde daarmee bewust een verdediger (Sander Meertens) in voor een aanvaller. Wessels was de gouden wissel die WKE een cruciale 2-1 overwinning op Baronie had bezorgd in de strijd om de zondaglandstitel. Het doel was duidelijk. Wessels bracht na Martijn Doldersum, Mooibroek en Weerman het aantal spelers met een meer dan gemiddelde lengte op vier. De hete middag die voorspeld was, moest in het laatste kwart van de wedstrijd dan eindelijk ten uitvoer gebracht gaan worden.

Berry Hoogeveen krijgt zijn strafschop niet langs Tim Orlowski. Het is de derde elfmetertrap van WKE die de doelman van Rijnsburgse Boys weet te keren.

Wessels stond koud in het veld of Rijnsburgse Boys leidde de tweede acte in. Leitoe, gelanceerd door Kuhlmann, liep door tot aan de achterlijn, trok de bal hard voor, waarna de rebound voor de voeten van Bart Freke sprong. Met de grootst mogelijke controle schoot Bart Freke van een meter of dertien de bal in de kruising (0-1). Acht minuten later was de zaak beklonken, zo golfde de alom gedeelde conclusie door de toeschouwers. Raymond Kolder was de aangever en Leitoe zou zeker een opgelegde kans gekregen hebben, maar Mooibroek boog de voorzet meteen om tot een doelpunt doordat keeper Beukeveld al zijn doel was uitgerend (0-2). En toen kwam er toch nog tegen alle verwachtingen in een derde bedrijf. Van 0-2 naar 3-2 binnen zeven minuten. Hartbewakingsvoetbal was het, voor beide kampen en wellicht ook de neutrale toeschouwer.

Jelle Bouma heeft gemist vanaf elf meter. Ted Verdonkschot en zijn assistent Dick Heemskerk (l) beseffen dat het over is.

Deel vier, de verlenging, stond in het teken van een torenhoog vertrouwen bij WKE. Aanvoerder Doldersum joeg zijn ploeg naar voren en Rijnsburgse Boys kwam echt achter de feiten aan te lopen na de 4-2 van Weerman die kinderlijk simpel mocht afronden op een voorzet van Wessels. Even later wisselde Verdonkschot Peter Freke en in het tweede deel van de verlenging ook nog Bart Freke. Gewoon leeg gespeeld door het vele loopwerk dat de wedstrijd gevergd had. Met de frisse karachten Jos van Beuningen en Niels Hogewoning zette Rijnsburgse Boys nog een keer aan, niet eens met va banque voetbal maar gewoon met de eigen vertrouwde aanpak. Wilde ballen hoog voor de pot slingeren had toch geen zin tegen de reuzen Doldersum en Mooibroek. Kuhlmann met zijn lengte was immers al gewisseld. Toch werd de luchtmacht van WKE nog een keer geklopt. Bouma krulde een vrije schop haarscherp voor het doel van WKE, waar Van der Vijver exact timede en het vijfde bedrijf opende, de al eerder beschreven zenuwslopende loterij van de strafschoppen.

Ted Verdonkschot probeert een ontroostbare Dennis Groot te troosten.

Analyseren bij zoveel emotie en commotie had niet zoveel zin. "We geven een 2-0 voorsprong nooit weg, maar wel op dit moment suprème", luidde de conclusie van Verdonkschot. Ook Paus schopte een open deur in met zijn opmerking "de wedstrijd is pas afgelopen als de scheidsrechter heeft gefloten." Waar de een treurde, vierde de ander feest, nog wel een beetje beduusd en met compassie naar de verliezer. "Rijnsburgse Boys was de beter voetballende ploeg", sprak Hooiveld, de man van de 3-2 in de laatste seconden van de tweede helft. "Als wij met 2-0 voorkomen, geven we dat nooit meer weg, maar Rijnsburg wel. Dat is misschien het verschil."

WKE-aanvoerder Martijn Doldersum, geflankeerd door Sander Meertens, toont de schaal aan zijn supporters.

Verdonkschot had bij zijn afscheid van Rijnsburgse Boys graag de grote kers op de feesttaart geplant. Drie keer afdelingskampioen in vier jaar tijd onder zijn leiding, dit seizoen zaterdagkampioen, trainer en club waren toe aan een bekroning. Rijnsburgse Boys en Verdonkschot rekenden echter buiten de mysterieuze krachten en het karakter van WKE. Paus gaat volgend seizoen aan de slag bij Spakenburg en daar kijken ze reikhalzend uit naar zijn manier van werken. Paus is het type trainer dat de neuzen één kant op krijgt, een typische teambuilder. In 2007 leidde hij Woonwagen Kamp Emmen voor het eerst naar een titel op het hoogste niveau. Twee later is de kleine club uitgegroeid tot de beste van het land. Zo snel kan het gaan.

Tekst: Aad van der Graaf

Foto's: Nico Ouwehand